Do połowy lipca w Galerii Uniwersyteckiej przy Bibliotece UJK w Kielcach można było zobaczyć wystawę rzeźb Adama Myjaka. Twórczość tego wybitnego artysty, znana jest kielczanom przede wszystkim z jego monumentalnej realizacji w przestrzeni miasta, pomnika „Homo Homini”, upamiętniającej ofiary zamachów terrorystycznych.

Dzięki wystawie w Galerii Uniwersyteckiej, widzowie mogli skonfrontować się z mniejszymi pracami twórcy, co nie oznacza, że mniej wartościowymi. Zaprezentowane dzieła, to przede wszystkim portrety i popiersia wykonane w kamieniu, terakocie oraz brązie. Dodatkowo na ścianach, zostały umieszczone fotografie, dokumentujące inne działania i realizacje artysty. Wszystkie eksponaty ujawniały charakterystyczny styl, bazujący na daleko posuniętej syntezie, świadomej deformacji oraz kontrastowaniu gładkiej materii z chropowatą.

Moją uwagę zwróciły szczególnie prace z cyklu „Portrety X”, przedstawiające męskie głowy w sposób niedosłowny i nierealistyczny. Artysta, świadomie pozostawił pewne partie formy niedokończonymi i zniekształconymi, powodując wzmożenie siły oddziaływania tych prac i prowokując widza do głębszej refleksji nad nieuchronnością przemijania.

Jedynym czynnikiem utrudniającym właściwy odbiór dzieł, był sposób ich zaprezentowania. Przestrzeń Galerii Uniwersyteckiej nie jest w ogóle przystosowana do wystawiania sztuki, a zwłaszcza tak mocnych w charakterze prac Myjaka. Miejsce to kojarzy się bardziej z powierzchnią biurową niż z galerią, tworząc nieodpowiednie otoczenie i klimat dla kontemplacji prezentowanych eksponatów. Odpowiednie punktowe oświetlenie, mogłyby przyczynić się do stworzenia bardziej przyjaznego otoczenia dla wspaniałych rzeźb Adama Myjaka.